Μεγαρα 16/4/08

Μπορεί τελευταία φορά να είχα μπει πίστα το περασμένο Νοέμβρη αλλά ήταν στις Σέρρες… τα μέγαρα είναι μια εντελώς άλλη ιστορία…

1,5 χρόνο είχα να μπω στο «χωράφι», μιας και μετά το κλείσιμο της σεζόν το Νοέμβρη του ‘06, ακολούθησε το σπάσιμο του ποδιού μου που με άφησε έξω για σχεδόν όλη τη σεζόν του ΄07… και όταν πλέον ήμουν έτοιμος το περασμένο φθινόπωρο, προτίμησα να κάνω ξανά αρχή με Σέρρες… Ύστερα μπήκε χειμώνας, και φτάσαμε τώρα εδώ, στο άνοιγμα της σεζόν 2008…

Πρώτη του 08 λοιπόν, στα μέγαρα…

Όχι με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Το δεξί χέρι πονάει πολύ. Σημάδια από τενοντίτιδα στο ξεκίνημα της, αν κρίνω από τα συμπτώματα. Μπορεί και να είναι απλά κούραση από τη διαδρομή της Κυριακής στη βόρεια Εύβοια. Όμως τις προηγούμενες 2 μέρες δεν μπορούσα να βάλω δύναμη, στη δουλειά το PC το δούλευα μόνο με το αριστερό. Έπιανα το ποντίκι με το δεξί και είχα ενοχλήσεις…

Καθοδόν προς την πίστα δεν μπορούσα να στηρίξω το βάρος μου στο δεξί χέρι, δεν μπορούσα να φρενάρω… ενόχληση ως και πόνος… Ωραία… καλά ξεκινάμε…

Τι άλλο? Αέρας δυνατός… Όσο χρειάζεται για να γαμήσει τη ψυχολογία… Να σηκώνει σκόνη και να την πετάει στη πίστα… Να σκέφτομαι θα γλιστρήσει ή όχι? Επιπλέον, με ριπές αρκετά δυνατές που να χτυπάνε τη μηχανή σε κρίσιμα σημεία, ενώ είμαι «κάτω»… και να τα κουνήματα, και να η μπερδεμένη αίσθηση στα κλιπόν…Γιατί κούνησε τώρα? Ήταν από τον αέρα? Ήταν από σκόνη πάνω στην γραμμή? Ήταν από δικό μου κράτημα? (ακούσιο countersteer) …

Για να μπορέσει κανείς να πάει γρήγορα στη πίστα πρέπει καταρχήν να υπακούσει σε μερικούς κανόνες. Ένας από αυτούς είναι ότι δεν πρέπει να σε απασχολεί τίποτα άλλο εκτός από την οδήγηση. Οτιδήποτε έξτρα, έρχεται απλά για να αφαιρέσει ποσοστό από την αυτοσυγκέντρωση, από τους διαθέσιμους πόρους της CPU σου και ανάλογα μειώνεται η απόδοση και άρα η ταχύτητα σου, η ομαλή ροή, η αρμονία στη κίνηση.

Οι παραπάνω παράγοντες ήταν ήδη αρκετοί για να βραχυκυκλώσουν το σύστημα…

Το 1ο session πήγε όπως περίμενα, δηλαδή αρκετά ψόφια… Αρκετοί γύροι μέχρι να ξαναδιαβάσω τη πίστα, να θυμηθώ τα πατήματα της, τη πρόσφυσή της, την αίσθηση της γενικότερα. Μετά έπρεπε να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου… και αυτό ήταν το πρώτο σημάδι ότι δεν γυρνούσα στρωτά. Όταν πράγματα όπως «πίεσε προσαγωγούς, βάρος στα πόδια, όχι στα χέρια, αγκώνες χαλαρά, κρεμάσου, 2-step, που είναι το apex, κυνήγα το vanishing point» είναι σκέψεις και όχι αυτόματοι μηχανισμοί, τότε κάτι δεν πάει καλά …

Στην αρχή γυρνάω χαμένος. Που είναι το turn point της Κ9? Της Κ4? Της Κ5… που είναι τα φρένα της πίσω ευθείας? Εντοπίζω δυο μαύρες κάθετες γραμμές με απόσταση λίγων μέτρων μεταξύ τους, πριν την ταμπέλα των 100. Δεν τις θυμόμουν, εδώ λοιπόν σημάδι για αρχή και στην πορεία βλέπουμε …

Λίγο αργότερα στο επόμενο πέρασμα, είσοδος στην Κ5 και το μπροστινό κουνάει πολύ, ξαφνικά το CBR βουτάει σαν σε απώλεια στήριξης. Ε όχι και lowside εδώ … Στην έξοδο το ίδιο και το πίσω… Τα supercorsa pro SC1-2 σίγουρα δεν είναι και στην καλύτερη κατάσταση σκέφτομαι, έχοντας βγάλει 2 σαββατοκύριακα στις Σέρρες. Ή μήπως έβαλα λάθος πιέσεις? 30 ½ πίσω, 31 ½ μπροστά. Σκατά… δώσ’ τους χρόνο να ζεσταθούν λίγο ακόμα και μετά βγάζουμε συμπέρασμα…

Κ6, αδυνατώ να τοποθετηθώ σωστά… στην έξοδο της ένα τρελό χαστούκι από τον αέρα και ευτυχώς που είναι πλέον ευθεία, έχω κάνει το pick-up αν και ακόμα έχω το σώμα κρεμασμένο στην εσωτερική … η ριπή στέλνει τη μηχανή λίγο παραπέρα … καλό, αν και τρομακτικό …

Κ9 … βιαστικό TP όταν συνοδεύεται με αργή ταχύτητα εισόδου τι μας κάνει ?? άνοιγμα γραμμής, ενώ μια κρεμασμένη 4η δεν αρκεί να δώσει ώθηση και γενικώς τη γαμήσαμε την 9… ξανά και ξανά και ξανά ….

Μια από τα ίδια στην Κ4… άντε να τελειώνει το 1ο session…

Έξω, pits, γιατί τίποτε δεν φαίνεται να δουλεύει. Λοιπόν, χαλαρά στο επόμενο, κάνε alt-control-delete, και πάμε σταδιακά να ανεβάσουμε ρυθμό χωρίς να σκέφτομαι πολλά πολλά… Τη πίστα τη διάβασα, θυμήθηκα τα πατήματα, ο αέρας αφού δεν έριξε κανέναν μέχρι τώρα δεν θα με απασχολήσει, τον ξεχνάω… Μένει μόνο ο πόνος στο χέρι, πως θα απαλλαγώ από αυτόν? Ένας τρόπος υπάρχει, δεν θα φρενάρω …

2ο session, 2 γύροι για ζέσταμα και ανεβάζω σταδιακά ρυθμό χωρίς να με απασχολούν καθόλου τα φρένα πλέον… Ας είναι, αργό γυρολόγιο, δεν γίνεται αλλιώς… Να βρω τη ροή θέλω… Όταν το input απλοποιηθεί, το output μεγιστοποιείται… Κανόνας.

Χωρίς φρένα λοιπόν (ένα input λιγότερο), το χέρι αποφορτίζεται (2ο input λιγότερο), δεν πονάει, τον αέρα τον ξέχασα (3ο input), τι και αν σε κάθε πέρασμα από την έξοδο της 6 το χαστούκι ήταν ίδιο ξανά και ξανά – με περισσότερο κρέμασμα στην εσωτερική το αντιστάθμιζα. Σκόνη τελικά δεν υπήρχε ή αν υπήρχε δεν την ένιωσα, πάει και αυτό το άγχος (4ο input), το γλίστρημα από τα λάστιχα ήταν μάλλον θέμα ζεστάματος, πάει και αυτό (εντυπωσιακή τελικά η αντοχή των supercorsa pro) …

Μετά από λίγο, βρισκόμουν να γυρνάω με ικανοποιητική ροή, απροβλημάτιστα και με άνεση παντού (εκτός της κ1)… Γύρο με τον γύρο η ξύστρα αφήνει υλικό κάτω και αδυνατίζει, γύρο με τον γύρο συνειδητοποιώ ότι έχω σαφή και σταθερά πατήματα, σταθερές εισόδους σε Κ4, Κ5, Κ6, και Κ9. Οι σκέψεις που έκανα στο 1ο session δεν υπάρχουν εδώ, όλα μπήκαν στον αυτόματο, όλα τα controls είναι υποσυνείδητα. Go with the flow, Zen και οριακή οδήγηση όταν συμβαίνουν ταυτόχρονα είναι νιρβάνα και έκσταση μαζί… Αυτό είναι. Επανήλθαμε σκέφτομαι…

20 λεπτά αργότερα, καρό σημαία και βγαίνω στα pits με αυτήν την γνωστή γλυκιά κούραση που μόνο η πίστα σου δίνει και αισθάνομαι ικανοποίηση γιατί 1,5 χρόνο μετά νομίζω πως αυτό το session ήταν από τα καλύτερα μου στα μέγαρα …

Το αντίτιμο ήταν ότι η κούραση έμεινε και όταν τελείωσε το διάλειμμα και μπήκα στο 3ο session δεν μπόρεσα να ξαναπιάσω ρυθμό… Ο δεξιός τετρακέφαλος τα έφτυσε γρήγορα δουλεύοντας υπερωρίες. Λίγο το ότι το αριστερό πόδι είναι ακόμα αδύναμο και δεν έχει επανέλθει μυϊκά στο 100% αφήνοντας έτσι το δεξί να τραβήξει όλο το ζόρι, λίγο το ότι η πίστα είναι δεξιόστροφη, μου ήταν αδύνατο μετά από λίγους μόλις γύρους να στηρίξω το σώμα μου, το δεξί πόδι έκαιγε σε κάθε στροφή…

Ας είναι, το 1ο τεστ πήγε καλά… και έρχονται οι Σέρρες, σύντομα…η 1η Μαΐου είναι κοντά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s