Σερρες, 17-18 Μαιου 2008 – highlights

και σκέψεις σκόρπιες…

η είσοδος στην Κ1 βελτιώθηκε αρκετά… αυτό που πρέπει να δουλέψω την επόμενη φορά είναι η γραμμή απο το άπεξ και μετά… πόσο ανοιχτά, πόσο κοντά στο εξωτερικό βιράζ πριν το ξάπλωμα για την κ2, να συνηθησω την αίσθηση των χορταριών δίπλα μου και να ξέρω ότι δεν θα με πετάξει έξω… μήπως να πειραματιστώ και με εντελώς άλλη είσοδο στην Κ1? μπα, άστο… ας μείνω στο αρχικό σχέδιο και αν το εξαντλήσω χωρίς να δω βελτίωση, τότε βλέπουμε για αλλαγή γραμμής…

το ίδιο και για την γραμμή απο στο μέσο από την κ3 στην κ4… να μείνω εξωτερικά όσο γίνεται, πριν τη βουτιά για το άπεξ της κ4

κ11-12… σε ένα σεσσιον πρωϊνό δεν είχα κανένα απολύτως κόλλημα να μπω με όσα ερχόμουν… καταπληκτική ροή … αλλά και εδω χρειάζεται πειραματισμός με τη προσέγγιση του έξω βιραζ… για τον ίδιο λόγο που ισχύει στην Κ1-2 και Κ3-4…

σερρες, νοε 07

κ13… έκανα τα πιο γρήγορα περάσματα μου μέχρι τώρα… και σε ταχύτητα εισόδου και κατα τη διάρκεια της στροφής μέχρι το σπάσιμο για το εσακι… σε ένα από αυτά τα περάσματα όμως είπα μια προσευχή σε χρόνο dt. Τη στιγμή που έιναι όλα κάτω, γόνατο και λίγο η μπίλια απο το μαρσπιε, κρατημένος κλειστά δίπλα στο εσωτερικό βιραζ, ξαφνικά το πίσω κουνάει, τρελλό γλύστριμα το λάστιχο. Αυτή ήταν η πρώτη αίσθηση τουλάχιστον. Aκαριαία το γλύστριμα δίνει ταλάντωση που ξεκινά απο τη πίσω ανάρτηση και μεταφέρεται σε όλη τη μηχανή… Είναι απο τις στιγμές που ο χρόνος διαστέλλεται, καμπυλώνεται, στρεβλώνεται, δεν ξέρω τι, πάντως ενώ το συμβαν στη πραγματικότητα διαρκεί μερικά δέκατα του δευτερολέπτου, φαίνεται οτι όλα γίνονται σε slow-motion… «μ@λ@κ@ την κάτσαμε τη βάρκα! … για να δω… που να προσγειωθώ? … εδω μέσα καλά είναι? … έχει πολύ χορτάρι, πιστεύω δεν θα πονέσει, να κλέισω τα μάτια τώρα ή να περιμένω λίγο ακόμα μπας και δω καμιά σπίθα? … γαμώτ γαμωτ…, … , …»

Όμως κάπου εδώ είναι που η εμπειρία και η προπόνηση σε αποζημιώνουν και το CSS κάνει απόσβεση στα λεφτά του… Το κακό θα είχε ολοκληρωθεί αν α) έκλεινα το γκάζι οποτε και θα εισέπρατα ένα μακρύσυρτο lowside, b) αν κυριαρχούσε το αίσθημα του πανικού και ενεργοποιούταν η ενστικτώδης αντίδραση όπου σφίγγεις τα χέρια στα κλιπον λες και πιάνεις ταύρο απο τα κέρατα οπότε και η ταλάντωση κλιμακώνεται, περνάει αυτούσια στο μπροστινό σύστημα και άντε γεια, κλείνεις ραντεβού με κτηματομεσίτη με το συμβόλαιο υπογεγραμένο και έτοιμο… η κ13 είναι πυκνοκατοικημένη?

Όποιο και απο τα δυο και αν συνέβαινε το αποτέλεσμα θα ήταν τρομακτικο, οδυνηρό και ψυχοφθόρο αλλά και εντυπωσιακό για τους απ’εξω που θα παραληρούσαν : «ε το μαλάκα, έπεσε…», «ωωω, το είδες ρε?» «πςςςςςςςςς…»

Τίποτα απο αυτά δεν έγινε. Κράτησα το γκάζι ανοιχτό και το μπροστινό λάστιχο έμεινε ανενόχλητο. Άφησα τα χέρια χαλαρά και με το αριστερό να ξαπλώνει πάνω στο ντεπόζιτο η ταλάντωση σταμάτησε εκεί και το πιρούνι δούλεψε όπως θα έπρεπε. και όλως περιέργως, δεν ένιωσα κρυο ιδρώτα να τρέχει στη πλατη… Ποιος είσαι ρε μεγάλε?

Το γιατί γλύστρισε δεν το ξέρω. Τα λάστιχα ήταν ζεστα, βρισκόμουν στο 10λεπτο περίπου. Το πισω ήταν σε καλή κατάσταση. Πρώτη σκέψη θα ήταν ότι άνοιξα γκάζι, ότι δλδ ημουν στις απαρχές ένός highside. Με τίποτα. το γκάζι μου ήταν οσο ανοιχτό έπρεπε για να κρατήσει το πίσω φορτισμένο και το μπροστινό ελεύθερο. Μετά, αυτό συνέβει περίπου στο μέσο της κ13… εκεί δε βγαίνεις άγρια επιταχυνόμενος γιατί ακολουθεί το S … Δευτερη σκέψη, να μπήκα απο την αρχή φοβισμένος και να προκάλεσα εγω το κούνημα σφίγγοντας τα πάντα. Μπα, αν ήταν έτσι δεν θα το έσωνα όταν ξεκίνησε το κούνημα, θα συνέχιζα σφιγμένος, αγχωμένος και φοβισμένος… 3η σκέψη και πιο πιθανή. Εκεί κάπου, η κ13 έχει ενα νεροφάγωμα, μοιάζει λίγο με εκείνο της κ5… Μάλον η πίσω ρόδα έπεσε εκει μέσα, υπο γωνία και με τρόπο τέτοιο που έδωσε το γλίστρημα. Την επόμενη φορά καλύτερο σημάδι… Απο μέσα ή από έξω, όχι από πάνω!

έμεινα με την προσδοκία… το άσπρο 848 του τεστ που τόσο περίμενα να έρθει η σειρά μου, σαβουριάστηκε απο τον ψηλό στη κ13… μάλλον lowside. Κρίμα (για το μηχανάκι, όχι για τον ψηλό, αυτός την έβγαλε άθικτος, μόνο ο εγωισμός του τραυματίστηκε)…

το μεγάλο αδερφάκι, το 1098, πρέπει να ήταν αποκάλυψη… ο pap έλεγε στο μεσημεριανό διάλειμα «θα το πάρω για τεστ». «Ασε» του λέω, «θα ψάχνεις για ανταλλαγή μετα»… Το τεστ τελείωσε, ο pap επέστρέψε στα πιτς μονολογόντας «ρε πούστη μου, πάλι σε έξοδα θα μπούμε το καλοκαίρι»…

Τόσες γυναικείες παρουσίες στη πίστα δεν έχω ξαναδεί… μέσα στη πίστα, οχι απ’εξω! το πρασίνο γκρουπ παραλίγο και θα ήταν … ροζ. Ένα R6 με αναβάτρια ντυμένη σε άσπρα δερμάτινα ήταν το επίκεντρο του ενδιαφέροντος, όχι για την ταχύτητα του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s