streets of Potosi

Potosi & Sucre, Bolivia

H διαδρομή προς Potosi είναι ασφάλτινη και απολαυστική. Στροφιλίκι, ανηφορικό, κατηφορικό, μέσα από οροπέδια και κοιλάδες με βλάστηση στα 3.600 μ. γεμάτες από κοπάδια χιλιάδων λάμα. Ήταν προφανές ότι αφήναμε πίσω μας την έρημο και μπαίναμε σε μια άλλη κλιματική ζώνη.

Το Potosi είναι εμπειρία! Χτισμένη στα 4.070 μέτρα, στις πλαγιές του Cerro Rico («πλούσιο βουνό») είναι μια πόλη που σφύζει από ζωή. Κόσμος στους δρόμους πάει και έρχεται πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Νομίζεις πως είναι κάποια γιορτή αλλά όχι, έτσι είναι η καθημερινότητα στο τόπο αυτό.  Όχι όμως όπως στις μεγαλουπόλεις που ξέρουμε. Είναι αλλιώτικα. Μικροπωλητές παντού, σε κάθε γωνιά, σε κάθε πεζοδρόμιο. Μικρομάγαζα, καμαρούλες 2×2, να ξεχειλίζουν από το εμπόρευμα. Εμπορικά κέντρα και μεγάλα πολυκαταστήματα δεν υπάρχουν εδώ. Υπάρχουν τα μαγαζιά της γειτονιάς, υπάρχουν τα παζάρια και οι αγορές, κεντρικές ή συνοικιακές, άλλες υπαίθριες άλλες κλειστές. Καντίνες με βρώμικα που σπάνε τη μύτη, χειροποίητα τσιπς που τηγανίζονται εκείνη την ώρα μπροστά σου.

Σοκάκια, μεγάλες ανηφόρες-κατηφόρες. Παλιά χτίσματα, δείγματα αποικιοκρατικής αρχιτεκτονικής. Παράγκες και παλιά αρχοντικά. Όλα σε μια μίξη το ένα δίπλα στο άλλο. Μια απίθανη παρέλαση ανθρώπων, ένας φανταχτερός θίασος ζωής, χρωμάτων, μυρωδιών. Αυτή η πόλη, τοποθεσία παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς από την UNESCO, πολύ απλά μας ενθουσίασε. Ακόμα και με το έντονο κυκλοφοριακό της, με τα αυτοκίνητα να έχουν την κόρνα σε μόνιμη λειτουργία παράγοντας απίστευτα επίπεδα ηχορύπανσης και με εκπομπές καυσαερίων σε τέτοιο βαθμό που μπορούν  να προκαλέσουν εγκεφαλικό σε κάθε χαρτογιακά που για το ψωμί του συντάσσει περιβαλλοντικές προδιαγραφές καθισμένος σε κάποιο γραφείο της Ε.Ε. Ακόμα και έτσι, το Potosi είναι μοναδικό, είναι γνήσια νοτιαμερικάνικο και οι όψεις του προσφέρουν ένα γερό πολιτισμικό ταρακούνημα.

Μείναμε 2 μέρες εκεί, περπατήσαμε, χωθήκαμε σε στενά, σταθήκαμε σε ουρές μαζί με τους ντόπιους περιμένοντας να αγοράσουμε τις προμήθειες μας ή να γευτούμε «χαμπουργκερέσας», σουβλάκια και άλλες λιχουδιές που ετοιμάζονται στο χέρι, σε αυτοσχέδιες κινητές ψησταριές. Το πρωί της αναχώρησης μας, ενώ φόρτωνα τη μηχανή ένας άντρας 70άρης κοντοστάθηκε κοιτάζοντας τη μηχανή. «Alemania?» με ρώτησε. «Νο, Grecia» του είπα με χαμόγελο και η αντίδραση του ήταν … η πλέον αναπάντεχη. «Αaa! Papandreou!» Οk … έμεινα να τον κοιτάζω σαστισμένος. Εκείνος συνέχισε. «Melina Merkouri! Parthenon! Aaaa, Grecia!». Αυτά τα δυο μπορώ να τα καταλάβω, αλλά «Παπανδρέου» ? Μάλιστα. Τα είπαμε για λίγο, ρώτησε για το ταξίδι μας, που ήμασταν, που πηγαίναμε. Μας ευχήθηκε καλό δρόμο και φύγαμε.

Στην έξοδο της πόλης σταματήσαμε σε βενζινάδικο για να φουλάρουμε. Το παλικάρι στην αντλία ξεκίνησε να βάζει χωρίς να μηδενίσει τον μετρητή και χωρίς να προλάβω να τον σταματήσω. Όταν τελείωσε μου ζήτησε να του δώσω χρήματα που αντιστοιχούσαν σε 2,5 γεμίσματα! Του αρνήθηκα ευγενικά, εκείνος επέμενε. Του είπα ότι θα καλέσω την αστυνομία, εκείνος ακάθεκτος. Άρχιζα να εκνευρίζομαι και τότε επενέβει ένας ντόπιος που γέμιζε το αυτοκίνητο του στη διπλανή αντλία. Του εξήγησα τι είχε συμβεί και εκείνος με πολύ αυστηρό ύφος απευθυνόμενος στον υπάλληλο του είπε ότι θα πληρωθεί με το σωστό ποσό. Γενικότερα, το θέμα βενζίνη στη Βολιβία αποτελεί πρόβλημα για τους ξένους και προκαλεί περιπέτειες, όπως θα γράψουμε και σε επόμενο ποστ.

Επόμενος προορισμός η πόλη Sucre. H επονομαζόμενη και ως «άσπρη πόλη» της Βολιβίας είναι και αυτή ανακηρυγμένη από την UNESCO ως τοποθεσία παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς. Από το Potosi μέχρι το Sucre το τοπίο συνεχίζει να μεταβάλλεται σταδιακά, η περιοχή γινόταν όλο και πιο ζεστή καθώς κατεβαίναμε σε υψόμετρο, μέχρι που θύμιζε πια ελληνική φύση.

Το ιστορικό κέντρο του Sucre είναι όμορφο. Τα άσπρα κτίρια από την εποχή της Ισπανικής αποικιοκρατίας  κυριαρχούν στην αρχιτεκτονική της πόλης δίνοντας της μια πολύ όμορφη νότα. Όμως το Sucre διαφέρει από το Potosi έντονα. Του λείπει ο τρελός παλμός, είναι πιο νοικοκυρεμένο, πιο κυριλέ. Οι κάτοικοι εδώ αποτελούνται από ένα μίγμα ιθαγενών φυλών και «ευρωπαϊκών» χαρακτηριστικών, ενώ στο Potosi οι κάτοικοι ήταν κατεξοχήν ιθαγενείς, quechua  και aymara ως επι το πλείστον.

Πιστοί στη άποψη ότι για να γνωρίσεις καλύτερα ένα ξένο τόπο πρέπει να χωθείς κάπως στα λιγότερα δημοφιλή στέκια και να δοκιμάσεις τοπικά πιάτα, εκείνα τα απλά, του λαού, μπήκαμε σε μια από τις αγορές του Sucre, από εκείνες στις οποίες δεν συναντάς εύκολα τουρίστες. Έτσι είχαμε κάνει και στις προηγούμενες πόλεις, το ίδιο θα συνεχίζαμε να κάνουμε και στο υπόλοιπο ταξίδι, γνωρίζοντας ότι παίρναμε ένα ρίσκο για τα στομάχια μας και όχι μόνο. Στην αγορά τα επίπεδα υγιεινής μπορούν να χαρακτηριστούν εντελώς ακατάλληλα για τα  δικά μας ευρωπαϊκά στάνταρ. Γυναίκες πουλάνε τη πραμάτεια τους κατάχαμα ή σε υποτυπώδη κιόσκια. Ανεβήκαμε στον 1ο όροφο και επιλέξαμε την πλευρά με την επιγραφή «comida tradiotional» αγνοώντας την απέναντι, την «comida rapido». Εκεί η κάθε πωλήτρια είχε ένα ασφυκτικά μικρό χώρο στη διάθεση της, με το υγραέριο της, τα τσουκάλια της, μερικά ράφια με τα υλικά της και έψηνε τα φαγητά της. Της αντιστοιχούσαν 2-3 τραπέζια, βρώμικα. Διαλέξαμε μια και καθίσαμε. Οι μερίδες τεράστιες και νόστιμες.

Στη περίπτωση της Έλενας, η κίνηση αυτή επαλήθευσε το ρίσκο. To βράδυ ξεκίνησαν οι πόνοι στη κοιλιά, ακολούθησαν οι εμετοί και η διάρροια. Την επόμενη μέρα η κατάσταση ήταν χειρότερη, έτσι δεν κάναμε τίποτα. Η Έλενα πέρασε σχεδόν όλο το 24ωρο στο κρεβάτι, εγώ βρήκα ευκαιρία και ασχολήθηκα με τη μηχανή και τα πράγματα μας τα οποία μετά από τόσα χιλιόμετρα σε άμμο, χώμα αλλά και αλάτι χρειαζόντουσαν ένα γερό καθάρισμα. Ειδικά η άμμος είχε εισχωρήσει παντού. Την 3η μέρα η Έλενα ήταν λίγο καλύτερα και συνεχίσαμε τη περιήγηση μας στη πόλη, σε χαλαρούς ρυθμούς όμως γιατί αισθανόταν αρκετά καταβεβλημένη.

Μεγάλη συλλογή φωτογραφιών απο το Potosi και το Sucre στο blog της Έλενας : click

Track log:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s