Piura_Loja-3395

Bienvenidos a Ecuador !

Συναντηθήκαμε νωρίς το πρωί στην εταιρία του Carlos για να πάρουμε τη μηχανή και για να τον αποχαιρετήσουμε. Σύντομα βρεθήκαμε στη σέλα και κατευθυνθήκαμε προς την έξοδο της πόλης περνώντας ξανά μέσα από τα μίζερα προάστια της Piura. H πορεία μας προς το Εκουαδόρ ήταν βαρετή, αδιάφορη.

Όσο γράφαμε χιλιόμετρα προς το βορά τόσο η ζέστη και η υγρασία μας αγκάλιαζαν όλο και περισσότερο. Μέχρι που φτάσαμε στα σύνορα! Μετά από 23 μέρες περιπλάνησης στους δρόμους του Περού, το Εκουαδόρ ετοιμαζόταν να μας ανοίξει τις πόρτες του και όπως συμβαίνει με κάθε τι νέο, ήμασταν ενθουσιασμένοι. Ο τυπικός έλεγχος των διαβατηρίων κράτησε λίγο παραπάνω από ότι θα έπρεπε εξαιτίας μιας ασυμφωνίας. Τα ελληνικά διαβατήρια αναγράφουν τη χώρα μας ως “Hellenic Republic”. Το μηχανογραφικό σύστημα που λειτουργούν στα σύνορα του Εκουαδόρ δεν έχει καμία τέτοια καταχώρηση. Έχει μόνο “Grecia” το οποίο δεν φαίνεται πουθενά στο διαβατήριο. Στεκόμουν λοιπόν εκεί, μπροστά από τον υπολογιστή του συνοριοφύλακα προσπαθώντας να του εξηγήσω ότι πρόκειται για το ίδιο πράγμα. Του έδειξα το GRC στη 2η σελίδα μήπως και τον βοηθούσε να κάνει τη νοητή σύνδεση. Δεν ήθελε. Δεν του άρεσε. Δυσκολευόταν το παλικάρι. “Donde esta Hellenic Republic” ρωτούσε με την απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του. Τη λύση την έδωσε κάποιος ανώτερος του που κλήθηκε σε βοήθεια. Εκείνος το έπιασε το νόημα γρήγορα και μας έβαλε την σφραγίδα. Φεύγοντας μας είπαν ότι υποχρεούμαστε να ασφαλίσουμε τη μοτοσικλέτα. Ρώτησα που. Στο χωριό Macara μόλις 1 χιλιόμετρο από εκεί είπαν ότι θα βρίσκαμε γραφείο. Οk, vamos!

Στο Macara κάναμε 2-3 κύκλους ρωτώντας παντού για γραφείο ασφαλειών. Βρήκαμε το μοναδικό εκεί, για να μας πουν ότι το σύστημα τους δεν εκδίδει ασφάλειες για οχήματα με ξένες πινακίδες. Μας συμβούλεψαν να κοιτάξουμε στην Loja που είναι μια μεγάλη πόλη. Βγήκαμε ξανά στην Παναμερικάνα. Δεν επιδιώξαμε να κινηθούμε εκτός του κεντρικού αυτού οδικού άξονα αφενός γιατί το πρόβλημα με την «παγωμένη» οθόνη του GPS παρέμενε και οι έντυποι χάρτες που είχαμε για το Εκουαδόρ έδειχναν τα απολύτως βασικά. Αφετέρου δεν μας ένοιαζε. Θέλαμε απλώς να τραβήξουμε βόρεια. Αισθανόμασταν ότι είχαμε μια «αποστολή», να φτάσουμε στο κέντρο του κόσμου. Στην γραμμή του ισημερινού.

Από την άλλη, ο Panamerican Highway στο Εκουαδόρ δεν έχει καμία ομοιότητα με το κομμάτι που διατρέχει το Περού, οπότε είχε ενδιαφέρον. Είναι ένας ορεινός στριφτερός δρόμος μέσα σε καταπράσινες βουνοπλαγιές. Σε κάποια τμήματα θύμιζε Ελβετία, στο λίγο πιο τροπικό και με την ουσιαστική διαφορά ότι το υψόμετρο είναι άνω των 2.000 μέτρων για ένα μεγάλο τμήμα της διαδρομής. Έτσι, σε εκείνο το υψόμετρο η ζέστη μας είχε εγκαταλείψει. Πλέον είχε ψύχρα και αρκετές, ταχύτατες εναλλαγές μεταξύ ηλιοφάνειας και βαριάς συννεφιάς.

Θα ήταν ένας εκπληκτικός δρόμος για οδήγηση με μοτοσικλέτα αν δεν υπήρχαν τα ατελείωτα κονβόϊ φορτηγών που χαλούσαν τη ροή και μας ανάγκαζαν σε ρυθμούς χελώνας. Το προσπέρασμα ήταν άσκηση θάρρους καθώς δεν ήξερα τι να περιμένω μετά την εμπειρία στους δρόμους του Περού. Για τις πρώτες 1-2 μέρες, θα έπρεπε να οδηγώ αρκετά επιφυλακτικά μέχρι να πάρουμε κάποια δείγματα συμπεριφοράς των ντόπιων εδώ.

Καθοδόν η Έλενα με σκουντάει και μου λέει ότι η μια εκ των δυο φωτογραφικών είχε πρόβλημα! Ήταν η compact που είχαμε μαζί μας, μια Canon S100, η οποία μας είχε βολέψει τόσο πολύ, ειδικά εν κινήσει πάνω στη μηχανή συγκριτικά με τη μεγάλη και βαριά dslr. H πλειοψηφία των φωτογραφιών στο δρόμο είναι με την μικρή Canon, η οποία πια πότε άνοιγε, πότε όχι. Εμφάνιζε ένα μήνυμα «σφάλματος» και νέκρωνε. Ήταν το δεύτερο μικρό πλήγμα στο ταξίδι μετά το GPS. Αγορασμένα και τα δυο για τους σκοπούς του ταξιδιού, τώρα μας πουλούσαν.

Προσεγγίζοντας τη Loja κάναμε μια στάση για φαγητό σε ένα από τα αμέτρητα μαγειρεία που είναι στημένα στην άκρη του δρόμου. Τα γουρουνόπουλα, ολόκληρα, σουβλισμένα, είχαν την τιμητική τους. Κάθε μαγαζί είχε στημένο ένα στην είσοδο του. Η παρκαρισμένη μηχανή έξω από τη ταβέρνα τράβηξε τη προσοχή του Felipe και ενός φίλου του. Σταμάτησαν με το αυτοκίνητο και μας έπιασαν την κουβέντα. Φαινόντουσαν ενθουσιασμένοι και αμέσως καταλάβαμε το γιατί. Ήταν και εκείνοι μοτοσικλετιστές, έχοντας στην κατοχή τους 2 Africa Twin. Τα είπαμε, μας έδειξαν φωτογραφίες τους από βόλτες στην El Oriente, την διαδρομή που είχαμε αποφύγει λόγω λάσπης και βροχής. Φεύγοντας ο Felipe μας έδωσε το τηλέφωνο του λέγοντας πως αν χρειαστούμε κάτι να τον καλέσουμε χωρίς δισταγμό.

Μπαίνοντας στη πόλη κατευθυνθήκαμε στο κέντρο κατά την προσφιλή μας τακτική ώστε να βρούμε φτηνό χόστελ. Πέσαμε σε μποτιλιάρισμα και η μηχανή άρχισε να ανεβάζει φυσιολογικά θερμοκρασία. Κάποια στιγμή όμως, μετά από πολλά σταμάτα ξεκίνα άναψε η προειδοποιητική λυχνία του λαδιού! Σταμάτησα αμέσως. Έλεγξα τη στάθμη του λαδιού η οποία ήταν οριακά πάνω από το min. Θεωρητικά έτσι δεν υπάρχει θέμα. Κάτι άλλο έπρεπε να συμβαίνει και αυτό δημιουργούσε προβληματισμό. Θα έπρεπε να το λύσουμε σύντομα.

Βάζοντας ξανά μπροστά μετά από λίγα λεπτά η ένδειξη ήταν σβηστή. Όμως αρκούσαν λίγα μέτρα μόνο πορείας μέσα στο μποτιλιάρισμα για να ξαναεμφανιστεί. Μόλις η θερμοκρασία ανέβαινε λίγο, κάτι συνέβαινε. Βρήκαμε χόστελ, τακτοποιηθήκαμε και βγήκαμε γρήγορα στο κέντρο με τα πόδια αναζητώντας μαγαζί με είδη μοτοσικλετών. Αγόρασα 1 λίτρο λάδι για παν ενδεχόμενο και συμπλήρωσα λίγο ενώ η αναζήτηση ασφάλισης της μηχανής την οποία θεωρητικά υποχρεούμασταν να κάνουμε απέβη μούφα, μιας και σε ένα οργανωμένο γραφείο το οποίο βρήκαμε μας πληροφόρησαν ότι πουθενά στο Εκουαδόρ δεν εκδίδεται ασφάλεια για όχημα με ξένες πινακίδες.

Την επόμενη μέρα ξεκινώντας νωρίς, η ένδειξη του λαδιού δεν άναψε. Βρεθήκαμε ξανά στην Παναμερικάνα συνεχίζοντας τη πορεία μας βόρεια χωρίς την ανησυχητική ένδειξη. Οπότε ήταν ξεκάθαρο πως το πρόβλημα είχε σχέση με την θερμοκρασία που ανεβάζει ο κινητήρας από ένα σημείο και πάνω, όπως πχ συμβαίνει στην κίνηση μέσα στην πόλη.

Το τοπίο ήταν όμορφο πολύ και οι Άνδεις εκτείνονταν στον ορίζοντα από άκρη σε άκρη. Εντυπωσιακές αν μη τι άλλο, αν ξεκινούσαμε το ταξίδι μας από εδώ πιθανόν να παραμιλούσαμε. Αλλά τα βουνά και τα υψίπεδα της Βολιβίας καθώς και οι άγριες κορδιλιέρες του Περού που είχαν προηγηθεί έριχναν τις ομορφιές της φύσης του Εκουαδόρ στη τρίτη θέση. Έτσι, προχωρήσαμε με ελάχιστες στάσεις μέχρι την Cuenca. Εκεί, από την πρώτη στιγμή, από τα προάστια κιόλας, μείναμε καταγοητευμένοι. Μια πόλη κόσμημα. Πλακόστρωτα δρομάκια, λευκά ξεθωριασμένα αρχοντικά και παλιά κτίσματα αναστηλωμένα, κεραμοσκεπές και χρώματα στους τοίχους, περίτεχνα διακοσμημένα μπαλκόνια. Δρόμοι γεμάτοι κόσμο, δρόμοι καθαροί, δρόμοι ήσυχοι. Όλα αυτά γύρω από τις καταπράσινες όχθες του ποταμού Rio Tomebamba, απλά συνθέτουν μια εντυπωσιακά ελκυστική πόλη στην οποία δεν λείπουν μερικές καλαίσθητες ευρωπαϊκές πινελιές και πολλές μικρές εκπλήξεις όπως π.χ. ο απόλυτος σεβασμός των οδηγών στις διαβάσεις και στους πεζούς! Ακόμα και το Εκουαδόρ έχει ξεπεράσει την ψαροκώσταινα.

Αμέσως συμφωνήσαμε ότι θα μέναμε 1-2 μέρες. Περπατήσαμε ατελείωτα και όταν μετά από δυο 24ωρα ήρθε η ώρα να φύγουμε, το κάναμε με βαριά καρδιά. Η Cuenca, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Εκουαδόρ ήταν με αισθητή διαφορά η πιο όμορφη που είχαμε συναντήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή και όπως θα προέκυπτε ως το τέλος του ταξιδιού, η ομορφότερη όλων.

Δείτε 60 ακόμα φωτογραφίες απο εκείνο το 4μερο στο blog της Έλενας

Στον ελεύθερο χρόνο μας εκεί, ασχολήθηκα και με το θέμα της ένδειξης λαδιού η οποία είχε ξανανάψει όταν φτάσαμε στην πόλη, εκτινάσσοντας το άγχος μου στα ύψη. Τελικά αποδείχθηκε πως το πρόβλημα ήταν ο ανεμιστήρας του ψυγείου! Από τις χωμάτινες διαδρομές, είχαν συσσωρευτεί μικρές πέτρες που είχαν σφηνώσει στα πτερύγια του, φρακάροντας τον. Όταν ο κινητήρας ανέβαζε θερμοκρασία, μέσα στην πόλη, το βεντιλατέρ αδυνατούσε να εκκινήσει και αυτό ενεργοποιούσε την ένδειξη του λαδιού. Γερμανική προσέγγιση. Καθάρισα το χώρο γύρω από τα πτερύγια του ανεμιστήρα, το διασταύρωσα και με άλλες αναφορές στο ίντερνετ και πλέον ήμασταν έτοιμοι για να συνεχίσουμε το οδοιπορικό μας.

Αναχωρήσαμε από την Cuenca το πρωινό της 12ης Νοεμβρίου. Το μοτίβο της διαδρομής παρέμενε ίδιο, όμορφο, πράσινο και τροπικό. Όλα κυλούσαν ήρεμα μέχρι που μετά από έναν ανεφοδιασμό ο κινητήρας άρχισε να κάνει μπερδέματα. Σκέφτηκα το ενδεχόμενο κακής βενζίνης και στόχευα στο επόμενο βενζινάδικο να αδειάσω το ντεπόζιτο και να ξαναγεμίσω. Μετά από μερικά χιλιόμετρα σταματήσαμε δίπλα σε ένα υπαίθριο κιόσκι για να αγοράσουμε φρούτα, να κάνουμε το διάλλειμα μας. Όταν όμως πήγαμε να φύγουμε, ο κινητήρας δεν έπαιρνε μπροστά.  Ανοιγοκλείνοντας τον κεντρικό διακόπτη η τρόμπα βενζίνης δεν ακουγόταν. Δεν είναι σπάνιο οι αντλίες βενζίνης να παραδίδουν το πνεύμα. Βέβαια στα 800 υπάρχει και ιστορικό καμένων controllers αντλίας. Ήταν το πρώτο που θα τσέκαρα. Έβγαλα ένα καλώδιο με το οποίο έκανα bypass το controller συνδέοντας απευθείας την μπαταρία με την αντλία και τότε εκείνη δούλεψε. Ήμασταν έτοιμοι να συνεχίσουμε. Φτάνοντας στο Quito θα βρίσκαμε λύση μιας και το bypass είναι κάτι προσωρινό. Δεν απομακρυνθήκαμε όμως πολύ. Μετά από ελάχιστα λεπτά, εν κινήσει το καντράν έσβησε. Όλα έσβησαν. Στροφόμετρο, trip computer, gps, φώτα. Ο κινητήρας εξακολουθούσε να λειτουργεί ωστόσο. Υπέθεσα ότι ίσως βάζοντας το bypass δεν έσφιξα καλά τους πόλους της μπαταρίας, γνωρίζοντας ότι ήταν μια ελλεεινά χαζή αιτιολογία. Απλά δεν ήθελα να πιστέψω οτιδήποτε διαφορετικό. Σταματήσαμε, τσεκάραμε για να διαπιστώσουμε προς απογοήτευση μας ότι οι πόλοι ήταν οκ. Εκείνη τη στιγμή ξέρεις ότι το θέμα είναι πιο σοβαρό από ότι έλπιζες. Πήγα να βάλω ξανά μπροστά. Τα πάντα ήταν νεκρά. Ήμασταν ακινητοποιημένοι στην άκρη της Παναμερικάνα, πάνω από τη λίμνη Yambo 110 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα Quito και το ταξίδι έπαιρνε άλλη τροπή.

Track log:

Ένα σχόλιο στο Bienvenidos a Ecuador !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s